Onze tijd op de MS Zuiderzee 1985–1986 deel 1 - Een verandering in ons leven

Deel 1 van 6

F.L.Woodleg pakt zijn tijd uit 1985 weer op na goed te zijn bijgepraat door Janna & Hilary op Plage Port Nature begin september 2018.

Normaal doen wij dit per mail, er mogen geen onwaarheden de wereld in gestuurd worden.

We schrijven 1985 en alweer tien jaar werkzaam als afloskapitein, in deze winter op de kruiplijn coaster Zuiderzee, call sign PIYX, in management bij Scheepsonderneming Noordlijn/Equator te Emmen. De bevrachting was in handen van Intersee Schöning uit Haren Ems - Duitsland.

De vakantie in de jachthut zat er op. Een ieder ging weer zijn weg. We zouden elkaar in december weer zien aan boord van de Zuiderzee.

Café De Druif had per 1 december een nieuwe uitbater.

We gingen het Rapenburgerplein met ons souterrain in café De Druif verlaten, hier hadden we ruim tien jaar gewoond. Maar ons boek is nog niet uit. Zeventien jaar had Janna in café De Druif gewerkt. Hier had ik haar leren kennen in 1968, ze was er toen drie maanden werkzaam na een mislukt huwelijk van zes maanden in Tuk. Haar vader had besloten dat ze maar beter kon vertrekken. Ze had de familie tot schande gemaakt. Haar ex was de zoon van de eigenaar waar hij de boerderij van pachtte.

Haar tongval deed me iets, het had iets weg van het Drents. Zelf was ik toendertijd afgemonsterd van de ms Globe, een kort verlof en op zoek naar een ander schip. In zo'n periode nam ik dan mijn intrek in het Zeemanshuis van Amsterdam aan het Kadijksplein.

Het souterrain in De Druif moest eind november leeg opgeleverd worden. Fred zou onze meubelen in opslag nemen, de meiden konden op zijn hulp rekenen. Tevens zou hij voor verhuisdozen zorgen. Hij zou Pia en Rob ook verhuizen naar Wijk aan Zee.

Hilary ging nog voor een maand uitzendwerk doen voor Randstad.

Janna nog tot en met december achter de bar van De Druif.

Als alles was geregeld aan de wal zouden de meiden aan boord komen voor de rest van mijn aflosperiode. Hierna waren de plannen eerst de jachthut en dan naar onze B&B Rent Rooms in Lentas. Voor ons proberen of we zonder het frivole leven van Amsterdam konden. De dames uit Vlissingen van Hotel De Leugenaar, Els en tante Jopie, gingen ons erbij helpen. Zij werden nu onze buren in Grillbar Why Not.

Recht zo die gaat!

F.L..Woodleg

No bra op 2 september a.s.

Op 2 september is weer de 'No bra, no problem' bijeenkomst. Vorig jaar liet ik jullie al weten dat het Cap d'Agde in Zuid-Frankrijk zou worden, bij Janna.

De treinkaartjes voor de slaaptrein zijn al geboekt, het aantal is net zo veel als vorig jaar. Het aantal leden is jammer genoeg niet gegroeid. Als je wilt kan je je nog aanmelden, maar dan moet je op eigen gelegenheid zuidwaarts. 

De locatie is Centre Naturiste René Oltra. Er is geen dresscode 😄.

Recht zo die gaat!

F.L..Woodleg

Wegens tijdgebrek duurt het toch nog iets langer dan ik aanvankelijk dacht, dus nog even geduld...

Nog even...

Momenteel woeden er 80 bosbranden in Zweden!

Zweden heeft het buitenland al om hulp gevraagd bij het blussen.

Voor diegenen die nog naar Zweden op vakantie gaan... het barbecuen

of ander vuur in de openlucht kunnen jullie wel vergeten.

Nog even en F.L.Woodleg is weer terug! Tot dan...

Recht zo die gaat!

F.L..Woodleg

Maart in Zweden

 

Onze laatste winter in Zweden is een lange winter gebleken met zeer veel sneeuw.

 

 

Het dak van het gastenhuis van de zware sneeuwlast ontdaan.

Eroderende sneeuw op het vogelvoederhuis.

 

 

Naar het bos...



Dit houthok zuchtte zwaar onder de last samengepakte sneeuw van 1.75 meter hoog!

 

Sim, lekker uitdagen tot een spelletje.

En daarna naar huis, 'ga je mee baas?'

 

 

Vandaag is gisteren geworden

Peter Jochems

Happy memories!

 

 

Vandaag is gisteren geworden

Peter Jochems

 

 

 

 

Hotel Café Slijterij 'De Zwerfkei'

Als de pruimen weer op smaak zijn, komen de verhalen van F.L. Woodleg weer, maar nu even een mijmering over het verleden van een hotel in Ansen - Drenthe.

 

 

 

Hotel Café en Slijterij De Zwerfkei

 

Het zal in de jaren 2002 t/m 2005 zijn geweest dat Gonny en ik regelmatig een weekend of langer in Ansen verbleven in hotel 'De Zwerfkei'. Altijd was er de mogelijkheid om onze hond Cayan mee te nemen. Die was in tussentijd goede maatjes geworden met Asta en Summer, de honden van Gerrit en Betty, de eigenaren van de Zwerfkei.

Gerrit nam ze vaak alle drie aan het begin van de avond in de auto mee naar het bos, de Anserdennen. Dit vond onze Drentse Patrijs best leuk. Gerrit gebruikte de tijd vaak om te kijken hoe het stond met de wildstand, hij was een jager. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hem of zijn maten nooit met een stuk wild heb gezien, laat staan dat dit geserveerd werd.

Bij het serveren van het avondeten had Gerrit altijd de vaste 'opdien uitleg': aardappeltjes van vandaag (gekookte) en van gisteren (gebakken). Betty stond in de keuken, zij kon goed koken en had altijd een driegangenmenu. Wij hadden altijd de voorkeur voor haar Drentse mosterdsoep.

Als Gerrit met de honden terugkwam was er altijd tijd voor een borrel, de locals kwamen vaak nog even langs voor een pakje rookwaren en namen eveneens een borrel of legden een biljartje.

De zondagochtend was er voor het klootschieten met Gerrit onderweg als foeragemeester, de middag voor verhalen uit de oude doos met leden van de 'klootschietvereniging'. Het avondeten werd dan vaak later opgediend als er geen klanten meer waren.

 

Op 18 januari 1963 zagen wij Reinier Paping de Elfstedentocht winnen in het café wat later de naam 'Zwerfkei' kreeg. Het was naast café tevens een beerhouderij. Wij fietsten hier dagelijks aan voorbij als we naar de landbouwschool in Dwingeloo gingen. De tv stond die ochtend aan toen we eraan voorbij fietsten. Net als het de gewoonste zaak was stapten we allemaal af en gingen tv kijken.

Tibbe de caféhouder heeft wel de school gebeld en verteld dat de leerlingen uit Ruinen en Ansen bij hem zaten te kijken naar de Elfstedentocht. We kregen ijsvrij van het schoolhoofd. Maar de andere dag kregen we wel een preek dat het niet weer mocht gebeuren zonder eerst op school te komen. Het had ons in elk geval 20 km fietsen bespaard die dag.

Kort erna werd het pand aangekocht door Aaltje en Berend Luning die het de naam Zwerfkei gaven, het werd een hotel annex café/slijterij.

Ja, Drenthe zat in de lift voor de recreatie. In 1978 werden Betsie en Roelof Kruithof er de huurders van. Begin jaren ’80 kochten Gerrit en Betty Versluis het pand aan en deden het weer van de hand in 2005. Toen werd het van de familie Bartels. Een pension met conferentiezaal.

Als we er zo nu en dan nog eens aan voorbij rijden zien we er weinig leven en denken met weemoed terug aan die gezellige jaren van 2002 t/m 2005! We hebben hierna nooit meer een hotel gevonden waar we ons zo goed thuis voelden.
 

Zittend op een Zweedse zwerfkei met het kleine zwerfkeitje
dat ik van Gerrit kreeg op de afscheidsavond.

 

Vandaag is gisteren geworden...

Peter Jochems